Wiadomości

W kwietniowym wydaniu "Nature" - jednego z najstarszych i najpopularniejszych czasopism naukowych na świecie, ukazał się artykuł, dotyczący europejskiej sieci LOFAR. Jednym z współautorów publikacji jest Robert Pękal z Pionu Technologii Sieci PCSS.

LOFAR (Low-Frequency Array for radio astronomy) to europejski interferometr radiowy wpisany na Polską Mapę Drogową Infrastruktury Badawczej. W celu realizacji budowy polskiej części projektu powołane zostało Polskie Konsorcjum pod nazwą POLFAR w skład którego wchodzą: Uniwersytet Jagielloński (koordynator), Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Centrum Badań Kosmicznych PAN, Uniwersytet Zielonogórski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN, Uniwersytet w Szczecinie, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, a także Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe w Poznaniu.

 

W ramach projektu PCSS oraz sieć PIONIER współpracuje z SURFnet z Holandii oraz ASTRON, dołączając polskie stacje badawcze w Bałdach, Łazach i Borówcu. Poznańskie Centrum jest jednym z 3 węzłów składujących zebrane dane z radioteleskopów i w ramach współpracy udostępnia serwery wraz z przestrzenią dyskową (1 PB) i oraz archiwizuje dane na taśmach. Do tej pory udało się zgromadzić 5,5 PB danych które są przechowywane w bibliotece taśmowej.

 

LOFAR, w porównaniu do konwencjonalnych radioteleskopów, może w krótkim czasie wykonywać mapy bardzo dużych obszarów nieba. Naukowcy spodziewają się, że obserwując dziesiątki milionów radioźródeł, uda im się odkryć wiele nieznanych dotąd zjawisk.

 

We wspomnianym wyżej artykule, badacze przeanalizowali dane z sieci LOFAR, aby zrozumieć, co się dzieje w czasie wyładowania atmosferycznego, popularnie nazywanego piorunem. Dzięki temu opracowali algorytm do obrazowania takich zdarzeń w 3D.

 

Artykuł w angielskiej wersji językowej jest dostępny TUTAJ.

Agnieszka Wylegała