Przedstawiciele społeczności naukowych to przeważnie członkowie większych konsorcjów międzynarodowych, zajmujących się podobną tematyką. Wśród społeczności naukowej reprezentowanej w projekcie, są również MŚP. Jeżeli chodzi o technologie IT będą one dostarczane przez partnerów z dużym doświadczeniem we wspieraniu społeczności naukowych, zarówno pod względem ogólnym jak i w zakresie adresowanym w ramach DORII.

Konsorcjum DORII zamierza w pełni wykorzystać dotychczasowe doświadczenia i wiedzę uzyskaną poprzez współpracę w ramach wielu projektów krajowych i międzynarodowych. Wdrażane rozwiązania będą bazowały na rezultatach osiągniętych w obecnie trwających bądź zakończonych już projektów zajmujących się tematyką taką jak sterowanie zdalnych urządzeń (projekty GRIDCC, RINGrid, VLAB), interaktywność i obliczenia równoległe w środowiskach gridowych (projekt int.eu.grid), środowiska dla programistów aplikacji gridowych (projekt g-Eclipse), zaawansowane technologie sieciowe (projekt GN2), duże infrastruktury gridowe (EGEE/EGEE2). Wszystkie wymienione projekty osiągnęły wiele pozytywnych i perspektywicznych rezultatów, szczególnie w zakresie integracji aplikacji z e-Infrastrukturą.

Wykorzystanie rozwiązań bazujących na sprawdzonych metodologiach i technologiach ma na celu minimalizację ryzyka związanego z wdrażaniem nowych technologii. Partnerzy DORII reprezentują większe konsorcja, w ramach których będzie możliwość wdrożenia rozwiązań zastosowanych w DORII. I tak jako dodatkowe zadanie, planowane jest wdrożenie w ramach konsorcjum MOON (Mediterranean Ocean Observing Network) reprezentowanego w projekcie przez OGS. To pozwoli na udowodnienie, że zaproponowane rozwiązania mogą zostać w prosty i szybki sposób wdrożone przez inne jednostki naukowe, nie tylko te bezpośrednio zaangażowane w projekcie DORII.

Wdrożenie e-Infrastruktury dla społeczności naukowych, które nie wykorzystują jeszcze nowych technologii ICT na odpowiednim poziomie. W szczególności dotyczy to w przypadku DORII naukowców wykorzystujących urządzenia eksperymentalne i instrumenty, które nie są zintegrowane, bądź tylko częściowo zintegrowane z ogólno-europejską infrastukturą.

Projekt DORII kładzie szczególny nacisk na wspomaganie społeczności zajmujących się:

1. trzęsieniami ziemi (z różnymi rodzajami sieci sensorowych) z następującymi aplikacjami:
   • symulacje sieci sejsmograficznych;
   • projektowanie i symulacja systemu wczesnego ostrzegania przed trzęsieniami ziemi;
2. środowiskiem naturalnym, z następującymi aplikacjami:
   • obserwacja i modelowanie oceanów i wybrzeża - MOON;
   • obserwacja i modelowanie oceanów i wybrzeża przy użyciu obrazów;
   • monitorowanie wód śródlądowych i zbiorników wodnych;
3. naukami eksperymentalnymi z następującymi aplikacjami:
   • analiza w czasie rzeczywistym w naukach eksperymentalnych;
   • analiza zwiększonej wydajności źródeł światła.

Projekt DORII można podzielić na trzy fazy:

• W pierwszej fazie głównym celem jest integracja i adaptacja wybranych rozwiązań technicznych z poprzednich projektów, takich jak GRIDCC, Int.eu.grid, gEclipse. Umożliwi to wykorzystanie najlepszych rozwiązań i wdrożenie infrastruktury dla sterowania zdalnych urządzeń naukowych.
• Bazując na wynikach tych aktywności w drugiej fazie projektu, zostaną wdrożone aplikacje.
• W trzeciej fazie główny nacisk będzie położony na standaryzację oraz wdrożenie rezultatów na forum szerszej społeczności poza projektem. Jak zostało to już nadmienione planuje się wdrożenie w ramach konsorcjum MOON. W tej fazie projekt będzie się promował w zakresie standaryzacji i transferu wiedzy poprzez e-IRG i grupy badawcze i standaryzacyjne OGF.

Projekt DORII składa się z następujących zadań:

Zadania sieciowe:
W ramach tego typu aktywności zdefiniowane są cztery zadania:

• NA1 – zarządzanie projektem Koordynacja codziennej pracy projektu, ustalanie procedur związanych z zarządzaniem i raportowaniem, zapewnienie odpowiedniego przepływu informacji pomiędzy aktywnościami;

• NA2 – promocja i propagowanie wyników i osiągnięć projektu. Celem tej aktywności będzie rozpowszechnianie informacji o projekcie zarówno pomiędzy potencjalnymi użytkownikami, jak i na forum publicznym. Zadanie bazuje na rezultatach pozostałych aktywności;

• NA3 – wspomaganie użytkowników i aplikacji. Jest to największa aktywność, która ma na celu dostosowanie istniejących aplikacji w celu ich zintegrowania z e-Infrastrukturą, jak również wspieranie użytkowników końcowych;

• NA4 – standaryzacja, koordynacja działań standaryzacyjnych w zakresie sterowania i obsługi zdalnych urządzeń naukowych. Aby zapewnić jak największą trwałość rezultatów wypracowanych w projekcie, jak również kompatybilność z innymi podobnymi inicjatywami, zostaną podjęte działania standaryzacyjne. Projekt będzie się promować w zakresie standaryzacji i transferu wiedzy poprzez uczestnictwo w grupach badawczych i roboczych OGF, jak również poprzez e-IRG.

Zadania operacyjne:

• SA1 –infrastruktura sieciowa i zapewnienie odpowiedniej jakości usług (QoS ). Głównym celem tej aktywności jest wdrożenie i dostarczenie społecznością naukowym zaawansowanych serwisów sieciowych, takich jak QoS. Wdrożenie infrastruktury sieciowej będzie bazować na ogólnoeuropejskiej infrastrukturze GEANT/GEANT2. 

Główne zadania obejmują: 
- zebranie od aplikacji wymagań dotyczących QoS,
- wspomaganie QoS na poziomie NREN,
- zapewnienie bezpieczeństwa na poziomie sieciowym,
- wybór serwisów sieci GEANT,
- mapowanie wymagań dotyczących QoS na poziomie aplikacji z usługami sieciowymi,
- wdrożenie środowiska testowego,
- przygotowywanie specyfikacji SA i SLA,
- monitorowanie sieci pod względem spełniania warunków i parametrów zawartych w SLA.

• SA2 – wdrożenie i zarządzanie infrastruktury na poziomie produkcyjnym. Głównym celem tej aktywności jest stworzenie, weryfikacja i zarządzanie infrastruktury testowej, produkcyjnej jakości. Do głównych zadań należą:
  

- testy w celu weryfikacji funkcjonalności i poprawności wdrażanej infrastruktury,
- przygotowanie i konfiguracja narzędzi wspomagających proces dostępu do zdalnych urządzeń laboratoryjnych,
- wdrożenie portali dostępowych do infrastruktury, dostosowanych do wymagań wybranych aplikacji i społeczności użytkowników końcowych,
- monitorowanie stanu zasobów obliczeniowych i serwisów,
- wdrożenie nowego oprogramowania i aplikacji pochodzących z innych aktywności projektu DORII.


Zadania badawcze:

• JRA1 - adaptacja wybranych serwisów i oprogramowania wdrożonych w poprzednich projektach. Projekt DORII będzie kładł nacisk na wdrożenie i integracje już istniejących rozwiązań wspierających zdalne sterowanie instrumentów naukowych. Dotyczy to głównie rozwiązań pochodzących z projektów, takich jak GRIDCC, Int.eu.grid, czy g-Eclipse. W ramach tej aktywności oprogramowanie pochodzące z wspomnianych projektów zostanie zintegrowane, a następnie zaadaptowane dla potrzeb aplikacji DORII, uwzględniając również specyficzne wymagania płynące z innych aktywności projektu.

Zdalny dostęp do urządzeń eksperymentalnych i instrumentów naukowych. Sterowanie, monitorowanie, zarządzanie zdalnymi urządzeniami. Dostęp do sensorów Symulacje i wizualizacje aplikacji w celu porównania modeli z rzeczywistymi danymi z instrumentów. Stworzone lub rozwijane oprogramowanie, specyficzne dla DORII, O szerokiej funkcjonalności: Workflow Management System (WfMS) Virtual Control Room (VCR), Instrument Element (IE), Instrument Manager (IM), g-Eclipse.

Zdalny dostęp do urządzeń eksperymentalnych i instrumentów naukowych, które nie są zintegrowane, bądź tylko częściowo zintegrowane z ogólno-europejską infrastukturą.